المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

202

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

را در حالى آورد كه در ميان جامه سفيدى بود كه از شير سفيدتر بود در زير آن حضرت ابريشم سبزى بود ، آن بزرگوار سه كليد از مرواريد برگرفته بود ، گوينده‌اى ميگفت : حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله كليدهاى بهشت كليدهاى نصرت ، كليدهاى نبوّت و كليدهاى باد را برگرفته است . بعد از آن ابر ديگرى آمد كه از ابر قبلى نورانىتر بود ، من شنيدم كه منادى ندا ميكرد : حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را در مشرق و مغرب طواف دهيد ، آن بزرگوار را بر روحانى ، انس ، جن ، پرنده و درنده عرضه كنيد ، او را صفاء آدم ، حياء نوح ، دوستى ابراهيم ، زبان صدق اسماعيل ، جمال يوسف ، بشارت يعقوب ، صوت داود ، صبر ايوب ، زهد يحى و كرم عيسى عليهم السّلام عطا كنيد . آنگاه او را آوردند درحالىكه يك قطعه ابريشم سبزى كه پيچيده شده بود در دست داشت ، گوينده‌اى ميگفت : محمّد صلى اللّه عليه و آله دنيا را گرفته و چيزى باقى نمانده مگر اينكه در قبضهء آن حضرت داخل گرديده . بعدا سه نفر كه گوئى : آفتاب از صورتشان طلوع كرده بود نزد من آمدند ، در دست يكى از آنان ابريقى از نقره بود كه بوى آن چون بوى مشگ بود . در دست دومى آنان طشتى از زمرد سبز بود كه داراى چهار گوشه بود و در هر گوشهء آن مرواريد سفيدى وجود داشت ، آن شخص دومى ( به فرزند من ) ميگفت : اين دنيا است ، اى حبيب خدا آن را برگير ، پيغمبر صلى اللّه عليه و آله وسط آن را بر گرفت ، گوينده‌اى گفت : محمّد صلى اللّه عليه و آله كعبه را بر گرفت . در دست نفر سومى يك قطعه ابريشم سفيد پيچيده شده را ديدم